Bij IJI staan we een practice-gedreven aanpak voor. Zoals met veel concepten en principes geldt ook hier dat een goed begrip van wat ermee wordt bedoeld essentieel is om er echt de vruchten van te plukken. Een manier om daar invulling aan te geven is om te kijken naar criteria waaraan je een goede practice kunt herkennen. Maar voor we dat doen, is het goed om eerst te kijken naar de definitie en kenmerken van een practice en een practice-gedreven aanpak.

Onder een practice-gedreven aanpak verstaan we onder meer “het samenstellen van een effectieve manier van werken op basis van relevante procescomponenten”. In plaats van moeizaam te proberen een procesraamwerk toe te snijden op een specifiek project draaien we het om; we selecteren alleen relevante procescomponenten en assembleren die tot een consistent proces. En zo’n procescomponent noemen we dan een practice. Use Cases, User Stories en Iteratief ontwikkelen zijn enkele voorbeelden van practices. Andere voorbeelden zijn Operationaliseren Systeem en Datamigratie. In deze context is het ultieme doel van een practice-gedreven aanpak “betere resultaten boeken met softwareontwikkeling”. Hierbij kun je dan denken aan betere software, goedkoper, sneller en een prettigere manier van werken. Read the rest of this entry »

Many organizations have achieved a degree of process maturity (reliability, discipline, consistency) only by paying a very heavy price – they have become addicted to documents and document templates.

Unfortunately, it can happen all too easily. Most processes end up being document-centric even though they never set out to be so. They start by offering useful process guidance on how to progress the project in a controlled way, in the form of a set of activities, each of which is defined in terms of the artifacts it produces. Most artifacts are documents of some kind and the process helpfully comes with templates for each document – a template is better than having to start with a blank sheet of paper, after all. The project milestones we need to pass through are evidenced using the documents, and the whole thing hangs together nicely. Read the rest of this entry »

We in the software development industry face a seemingly intractable problem. We have learnt the lesson that prescriptive process is a bad thing. Process bureaucrats sitting in ivory method towers, telling highly-skilled professionals how to do their job and setting the process police on them if they don’t follow their instructions to the letter, can (unsurprisingly) be really quite damaging. It disempowers the development team  and engrains apathetic attitudes along the lines of “When we inevitably under-deliver, it will not be our fault, but the fault of these ludicrous process hoops that we are forced to jump through, instead of being able to focus on writing great software”.  The agile revolution was software engineering’s way of learning this lesson, and the agile manifesto pledge to value “people over process” and “software over documentation” has got to be right. But (… there was always a “but” coming …), we are already finding that the opposite extreme of little or no explicit process isn’t going to cut it either, because it leaves too many problems unsolved, such as: Read the rest of this entry »